KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2017/3665 E., 2019/5201 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
199 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın olay günü gündüz mağdurun çalıştığı ....
Sigorta isimli işyerine giderek mağdura yeni araba aldığını, sigorta yaptıracağını patronunun nerede olduğunu sorduğu, bunun üzerine mağdurun, işyerine ait telefon ile patronunu aradığı, telefon görüşmesi sonrası sanığın işyerinden ayrıldığı bir süre sonra işyerine geri gelerek cep telefonunun şarjı bittiğini, hattını takıp elemanını arayacağını söylediği ve mağdurdan cep telefonunu istediği, mağdurun hattını çıkartarak cep telefonunu sanığa verdiği,
sanığın karşıdaki işyerine gidip geleceğini söyleyerek cep telefonuyla işyerinden ayrıldığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2017/3665, K. 2019/5201, 18 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama