Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4599 K.2017/13904

Hırsızlık suçundan sanık...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına dair Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2009 tarihli ve 2008/769 esas, 2009/442 sayılı kararının infazı sırasında, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilamdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek,

infazın durdurulup durdurulmayacağına dair bir karar verilmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 06/06/2017 tarihli ve aynı sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/06/2017 tarihli ve 2016/719 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/10/2017 gün ve 94660652-105-16-9119-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2017 gün ve 2017/59749 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ek kararı ile mahkumiyete konu eylemin sanığın birlikte çalışmakta olduğu işyerinin koğuş kısmında, müştekinin yastığının altına koyduğu cep telefonu çalmak şeklindeki gerçekleştiği, 16/04/2009 tarihli hüküm ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılması cihetine gidilmesine karşın, eylemin anılan Kanun’un 142/1-b maddesini ihlal ettiği,

yapılan yargılama neticesinde sanığın eylemine ilişkin suç vasfında yanılmanın sonraki hukuksal değerlendirmelerde kazanılmış hak sağlamayacağı ve 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamında kalmadığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun 6763 sayılı Kanun kapsamında yeniden değerlendirme talebinin reddine karar verilmiş ise de,

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2008 tarihli ve 2007/60418 soruşturma, 2008/14759 esas ve 2008/9878 sayılı iddianamesi ile şüpheli hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı,

yapılan yargılama neticesinde iddia makamı tarafından sanığın mezkur Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılması yönünde esasa ilişkin mütaala verildiği ve akabinde mahkemece sanığın sabit kabul edilen eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesini ihlal ettiğinden bahisle bu madde uyarınca cezalandırılması cihetine gidildiği ve mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında artık mahkemece kesinleşen hükümde yer alan suç vasfına ilişkin yeniden değerlendirme yapma olanağı bulunmadığı,

sanığın mahkum olduğu basit hırsızlık eyleminin de 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığı ve dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma isteminin sanık ... hakkında verilen karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında mahkemesince yapılan kovuşturma sonucunda anılan Kanun’un 141/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmekle birlikte, oluşa ve dosya kapsamına göre şikâyetçi...’in çalışmakta olduğu Büyükşehir Belediyesi geri dönüşüm tesisinde yatmakta olduğu koğuşta, yastığının altından cep telefonunun çalınması şeklindeki olayda sanığın hırsızlık eylemini bina içinden gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında;