Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4713 K.2018/3657

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan kurum vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebi ile ilgili yapılan incelemede;

Yüzüne karşı 12/02/2014 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 14/03/2014 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

O yer Cumhuriyet savcısının 17/07/2017 tarihli dilekçeyle sanıklar aleyhine başvurduğu temyiz isteminden feragat ettiği kabul edilerek dosyanın o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

3-Sanık ... müdafiilerin temyiz talebi ile ilgili yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirildiğinde,

sanığa “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı olan 15.329,7 TL'yi gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,