Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4744 K.2019/5452

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tekerrüre esas alınan ....

Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2012 tarih, 2011/321 Esas ve 2012/666 Karar sayılı ilamına konu suçun TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ilişkin olduğu ve bahse konu suçun 02.12.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığının, mahkemenin 01/02/2019 tarihli ek kararı ile uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmesi için gerekli işlemlerin yerine getirilmesine karar verildiği,

sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02/12/2014 tarihli tutanak içeriğine göre; haber merkezince.... karşısında bulunan market önündeki iki şemsiyeyi kamyonete yükleyerek kaçan şahıslar olduğunun bildirilmesi üzerine, devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerinin olay yerine doğru intikal ettikleri sırada, sanığın sevk ve idaresinde olup müştekiye ait şemsiyelerin bulunduğu kamyonet....

Kavşağında durdurdukları, sanığın alınan savunmasında; araç ile olay yerinden ayrıldıktan yaklaşık 1 km sonra polislerce yakalandığını beyan ettiği, bu haliyle sanığın kesintisiz takip sonucu yakalanıp yakalanmadığının belirlenemediğinin anlaşılması karşısında; tutanak tanıkları dinlenip sanığın kesintisiz takip sonucu yakalanıp yakalanmadığı, eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı kesin olarak belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,