Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4836 K.2019/3376

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, tekerrüre esas alınan Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/104 E. - 2007/372 K. sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; bu ilamlarda yazılı mahkumiyet kararlarının TCK'nin 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu,

bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanıp sağlanamamasına göre tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 21/01/2016 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 02/04/2013 tarihli kararda sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis ve 2000 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,