Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4886 K.2019/3493

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.02.2012 tarihli ve 2011/422 E., 2012/404 K. sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 21.05.2012 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde 11.04.2014 tarihinde “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma” suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesince 21.10.2014 tarihinde TCK'nın 191/2, maddeleri gereğince sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilerek,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı, hükmün açıklanmasına esas alınan mahkûmiyetin uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2 maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi" nedeniyle,

öncelikle hükmün açıklanmasına esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkındaki hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerekmekte ise de; sanığın güncel adli sicil kaydının incelenmesinde, deneme süresi içinde 04.02.2014 tarihinde işlediği TCK’nın 142/1-e maddesine uyan suçtan dolayı verilen Kahta 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2017 tarihli ve 2015/163 E., 2017/296 K. sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmemiş, 29.06.2011 tarihli tutanağa göre,

suça konu kamyondan yapılan yakıt hırsızlığı esnasında hortum ve bidon içerisinde motorin kalıntılarının bulunduğu ve sanığın üzeri ve ellerinin bariz şekilde motorin koktuğunun ve katılanın beyanına göre de bir kısım mazotun yere döküldüğünün anlaşılması karşısında;

hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini ve sanığın denetim süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece ancak 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilecekken,

sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında bir imkanın mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen hapis cezasını bu kez erteleyerek yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak,