Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1439 K.2019/7473

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Hükümlüler hakkında suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle artırım yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulama maddesi olarak yazılmamış ise de, bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Uyarlama yargılamasından önce verilip Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleşen 13/06/1996 tarihli kararda, hükümlüler Enis ve Salih hakkında sonuç olarak 7 yıl 17 ay 50 gün hapis cezalarına, hükümlü ... hakkında ise 6 yıl 15 ay 30 gün hapis cezasına hükmedildiği ve belirtilen ceza miktarlarının hükümlüler bakımından kazanılmış hak teşkil ettikleri, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının ise kazanılmış hak oluşturmadıkları gözetilmeyerek;

mahkemece, CMK'nın 307/4. maddesi uyarınca önceki uyarlama kararlarında verilen 4 yıl 2 ay hapis cezalarının kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 62. maddelerine göre belirlenen 4 yıl 7 ay hapis cezalarının, 4 yıl 2 ay hapis cezalarına indirilmesine karar verilmek suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi,

2- Ceza Genel Kurulu'nun 07/02/2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı üzere; önceki kesinleşmiş hükümden sonra yürürlüğe giren yasalarda hükümlüler lehine bir düzenleme olup olmadığının yeniden değerlendirilmesi için yapılan uyarlama yargılamasındaki giderlerin yargılamaya neden olmayan hükümlülere yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,