Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1564 K.2019/507

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince tayin olunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken, hesap hatası sonucu “2 yıl 4 ay” hapis cezası yerine “2 yıl 6 ay” hapis cezasına, aynı Kanunun 31/2 maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılırken ‘1 yıl 2 ay’ hapis cezası yerine ‘1 yıl 3 ay’ hapis cezasına, buna bağlı olarak aynı Kanunun 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken ‘11 ay 20 gün’ hapis cezası yerine, 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,