Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1774 K.2018/6515

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in 04.03.2014 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması ve 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 10, 21 ve 35. maddelerinde yer alan düzenlemeler gözetildiğinde, yoklukta verilen ve bilinen en son adreste sanık ...'e tebliğ edilemeyen gerekçeli kararın,

aynı Kanun'un 10/2 ve 21. maddeleri uyarınca adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak tebliğ edilmesi gerekirken daha önce usulüne uygun herhangi bir tebligat yapılmamış olan adrese aynı Kanun'un 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması karşısında; sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile, mahkemenin 24.03.2014 gün ve 755-796 sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek ve sanık ...'in öğrenme üzerine yapmış olduğu 04/03/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;