Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1814 K.2019/6359

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamına ve görgü tespit tutanağına göre suça konu aracın sol kapı anahtarının zorlanmış olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/2-d maddesi gereğince hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

İddianame içeriğine göre sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-b. maddesinin uygulanması talep edildiği halde sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,