Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1957 K.2019/6885

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların tür ve sürelerine göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek ve 20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği,

ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında;

sanık ...'un yokluğunda verilen 28/11/2017 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, 02/01/2018 tarihinde tebliğ edilen kararı 16/01/2018 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/3 ve 104/2.maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık kesintili dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu ve suçların işlendiği 23/12/2003 – 18/12/2003 tarihlerinden inceleme tarihine kadar 15 yıllık sürenin geçmiş bulunması,