Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/197 K.2019/5202

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu ile ilgili olarak etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 168/1. maddesinin yazılması, dosya kapsamına göre zararın kovuşturma aşamasında giderildiğinin ve mahkemenin de kabulünü bu yönde yaparak indirim oranını 1/2 olarak uyguladığının anlaşılması karşısında; mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, takdiri indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 62. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.