Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2430 K.2019/8025

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesi uygulanarak belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 119/1...c maddesi uyarınca bir kat arttırım uygulanırken cezanın 12 ay yerine 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesi uygulanarak belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 119/1...c maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılırken cezanın 12 ay yerine 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında 6136 sayılı kanunun 13/1.maddesi gereğince ceza tayin edilirken temel cezada hapis cezası 10 ay olarak yazılmış ise de, uygulama maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 1 yıl olduğu ve mahkemece adli para cezasının alt sınırdan 30 gün olarak doğru belirlendiği,

adı geçen Kanun'un 13/1. maddesi gereği belirlenen 10 ay hapis cezasından TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak yine 10 ay hapis cezası sonucuna ulaşılmış olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde mahkemenin hapis cezası yönünden de alt sınır olan 1 yıldan hüküm kurmayı amaçladığı anlaşılmış olup temel ceza olarak tayin edilen hapis cezası için 1 yıl yerine 10 ay yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/227 Esas – 2009/282 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu nazara alınarak, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,