Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2717 K.2018/8403

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçundan, sanıkların mahkumiyetine ilişkin İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/11/2008 tarihli 2006/675-2008/856 sayılı kararının, sanık ... ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27/03/2018 gün ve 2016/12175-2018/3430 sayılı ilamı ile hükmün bozularak zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2018 gün, KD 6-2014/356008 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dairemiz tarafından verilen 27/03/2018 gün ve 2016/12175-2018/3430 sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03/05/2018 günü yapılan itirazın KABULÜNE ve verilen düşme kararı KALDIRILARAK yapılan incelemede;

Suç tarihinde sanığın düz kontak yapmak suretiyle müştekiye ait aracı çaldığına ilişkin herhangi bir tespit ve bulgunun olmaması, aracın ele geçirildiğinde de taklit anahtarla kullanıldığının belirlenmesi karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.