Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2774 K.2019/7235

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın, teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunu işlerken kendilerini polis olarak tanıttıklarının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan yetkisi olmadığı halde resmi sıfat takınarak hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesinin uygulanması,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde eylemin gece vakti gerçekleştiği kabul edilerek TCK'nın 116/4. maddesi uygulandığı halde, hırsızlık suçundan kurulan hükümde aynı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında; müştekilerin soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde olayın saat 04.00'ten sonra meydana geldiğini beyan etmeleri, 04/06/2013 tarihli kolluk tutanağında ise ihbarın saat 05.00 sıralarında yapıldığının belirtilmesi, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre de suç tarihinde gece vaktinin saat 04.29'da sona erdiği hususları birlikte değerlendirilerek, suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,