Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/326 K.2019/4556

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olay tarihinde gündüz vakti müştekinin açık olan araç kapısından uzanıp cep telefonunu çalmasının ardından sanığı takip etmeye başlaması üzerine takibi bırakmasını sağlamak için müştekiyi bıçakla yaralaması şeklindeki eyleminin 765 sayılı Kanun'un 491/ilk, 456/4, 457/1. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 86/2, 86/3-e maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 491/ilk, 456/4, 457/1. maddesindeki suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre,

aynı Kanun'un 102/4. maddeleri gereğince tayin olunan 5 yıllık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereğince tayin olunan dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk, 456/4, 457/1. maddesindeki suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4. maddeleri gereğince tayin olunan 5 yıllık dava zamanaşımının, 15.02.2007 olan ilk mahkûmiyet tarihi ile 20.05.2013 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu ve bu süre içinde zamanaşımını kesen başka bir işlem de yapılmamış olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,