Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3803 K.2019/1605

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ve eleştiri konusu yapılan suç vasfı da dikkate alındığında; 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinde düzenlenen "suçların gece vakti işlenmesi"nin, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 15 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların müştekinin kilitleyerek park ettiği aracı düz kontak yapmak suretiyle çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.