Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/4509 K.2019/13437

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar ... ve ... haklarında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... haklarında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından, sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından ve sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Dairemizin bozma kararı üzerine, mahkemesince duruşma açıldığı ve 2016/175 E. sayılı dosyanın devam eden 2016/51 E. sayılı dosya ile birleştirildiği ancak; CMK'nın 193. maddesi hükmüne aykırı olarak, aynı Kanun'un 147 ve 191. maddeleri uyarınca birleşen dosyaya ilişkin duruşma gününü bildirir davetiye sanıklar ..., ... ve ...’ye tebliğ edilmeden ve sorguları yapılıp savunmaları alınmadan hükümler kurulması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

b- 11.07.2009 tarihli Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağına göre, jandarmalar tarafından saat 04.45 sıralarında sanıkların suça konu çalınan eşyalarla birlikte yakaladıklarının belirtilmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde, güneşin saat 20.19'da battığı, gece vaktinin saat 21.19'da başlayıp 04.27'de bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği,

hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının sanıklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

c- Sanık ...’nin 06.10.2017 tarihli oturumda alınan savunmasında müştekilerin zararını gidermek istediğini beyan ettiği, müştekiler ..., ... ve ...’ın ise zarar talebinin olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d- Kabule göre de;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, TCK'nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 2 yıl 2 ay 20 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,