Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/4973 K.2019/9286

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.03.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 30.10.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığını bozma suçundan eyleminin 765 sayılı TCK'nın 193/1, 55/3 ve 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 31/3 maddelerindeki suça uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 193/1 maddesinde konut dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıl dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımına göre lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 765 sayılı TCK'nın 193/1, 55/3. maddelerindeki konut dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 maddesinde belirtilen 5 yıl dava zamanaşımının, mahkumiyet tarihi olan 27/03/2006 gününden karar tarihi olan 05/03/2015 tarihine kadar geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,