Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/507 K.2018/1269

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 07/03/2007 tarihli karar ile sanığın 765 sayılı Kanun’un 492/2, 522, 523 ve 59/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, dairemizin 18/02/2008 tarihli bozma ilamı üzerine 28/04/2008 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün 30/12/2008 tarihinde kesinleşmesinden sonra 17/09/2011 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının 12/07/2016 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/2 maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun’un 102/4, 104/2. maddeleri ile 0l/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 163/3, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun’un 102/4,

104/2. maddeleri uyarınca hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 30/12/2008 tarihinde duran ancak deneme süresinde ikinci suçun işlendiği 17/09/2011 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımının suçun işlendiği 31/07/2002 tarihinden hüküm tarihine kadar geçmesi nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi.