Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/5617 K.2019/9633

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin aşamalarda saat 21.00 sıralarında evinden ayrıldığını, saat 23.30 sıralarında evine geldiğinde ise hırsızlık eyleminin gerçekleştiğini anladığını beyan etmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati sebebiyle suç tarihinde gece vaktinin saat 21.01’de başlayıp 05.15'te sona erdiğinin anlaşılması karşısında, gece vaktinin saat 21.01'de başlaması,

müştekinin ise olayın saat 21.00 ile 23.30 arasında işlendiğini belirtmesi nedeniyle aradaki zamanın çok kısa olması sanık lehine değerlendirilerek şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçların gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,