Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/6826 K.2019/634

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın olay günü müştekinin dinlenmek amacıyla gittiği otogar binası içindeki mescide gelerek müştekinin şarja takılı olarak bıraktığı dizüstü bilgisayarı ve çantasını alarak olay yerinden ayrılması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Müştekinin beyanına göre olay günü saat 04.30 sıralarında dinlenmek için gittiği mescitte uyuyakaldığı, saat 07.15 sıralarında uyandığında şarja takılı olarak bıraktığı bilgisayarının ve çantasının çalındığını fark ettiği, sanığın savunmasında suça konu bilgisayar ve çantayı saat 05.00 sıralarında aldığını beyan ettiği, UYAP'tan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 04:23'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin gündüz sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Kabule göre de;

Suç tarihi itibariyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/2 yerine 1/6 oranında artırım yapılması,