Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/7145 K.2019/599

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'mn 116/4. maddesinde, suçun gece vakti işlenmesi halinde “bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası” yaptırımı öngörüldüğü halde, öncelikle hapis cezası belirlenerek daha sonra belirlenen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi gereği seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan gün para cezası üzerinden sonuç cezanın belirlenmesi suretiyle TCK'nın 116/4 ve 50. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca hükmolunan temel hapis cezasının 1 yıl olarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hapis cezasının 10 aya indirilmesine,