Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/7161 K.2019/9958

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığını bozma suçunun da birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamda en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, iki farklı hükümlülüğün gösterilmesi suretiyle tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "sanığın adli sicil kaydına esas alınan Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/11/2014 tarih ve 2013/302 Esas 2014/429 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a maddesindeki silahla tehdit suçu nedeniyle hükmolunan 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a) Oluşa göre sanığın eyleminin haksız ele geçirilen anahtar ile hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 142/2-d maddesi yerine aynı Kanun'un 142/2-h. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b)Soruşturma aşamasında katılanın evinden çalınan içinde kozmetik malzemelerin bulunduğu çanta sanığın annesi tarafından teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, katılandan kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamda en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, iki farklı hükümlülüğün gösterilmesi suretiyle tekerrür hükümlerinin uygulanması,