Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10525 K.2019/19010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2013 gün ve 2013/73 E. - 2013/415 K. sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 28.11.2014 tarihinde kesinleşen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2014 gün ve 2014/306 E. - 2014/529 K. sayılı ilamına konu 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

hüküm fıkrasından sanık hakkında Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2014 gün ve 2014/306 E. - 2014/529 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine sanık hakkında Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2013 gün ve 2013/73 E. - 2013/415 K. sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 28.11.2014 tarihinde kesinleşen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,