KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/10633 E., 2019/11783 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Düşme
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.07.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 06.03.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuğun gece vakti sayılan 02.00 sıralarında temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte önce müşteki ...’ın aracının kapısını spatula yardımıyla açıp oto teybini çalmak isteyip bulamaması üzerine müşteki ...’nun aracının kapısını tornavida yardımıyla açıp oto teybini çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 55/3, müşteki ...‘a yönelik eylemi için ayrıca 61/1. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre;
aynı Kanun’un 102/3, 104/2. maddeleri gereğince hesaplanan 15 yıllık ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 31/3, müşteki ...’a yönelik eylemi için ayrıca 35/1. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2, 67/4. maddeleri gereğince hesaplanan 15 yıllık zamanaşımının hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/10633, K. 2019/11783, 1 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama