Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/10688 K.2019/11840

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1-son, 522, 55/3 ve 59. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasında dair Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/1987 tarihli ve 1986/704 esas, 1987/8 karar sayılı sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine,

yapılan uyarlama yargılaması sonucunda sanığın hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b, 143, 151/1, 116/2, 31/3 (üç kez) ve 62. (üç kez) maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, 6 ay 20 gün hapis, 6 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasında ilişkin Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2012 tarihli ve 1986/704 esas,

1987/8sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/05/2019 gün ve 15551-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2019 gün ve 2019/50578 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Suç tarihi 08/08/1986 olan eylemin, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile ilgasından önceki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen ve 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasını gerektiren kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin 142/2-b maddesi gereğince hüküm kurularak yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

2- Suçun işlendiği 30/11/1992 tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanık ... hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin 5377 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki şekline göre 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin fazla ceza tayininde,

3- Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarının 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma kapsamında kaldığının gözetilmemesinde,

4- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3 maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm karşısında üzerine atılı suçu işlediği sırada on sekiz yaşından küçük olan ve daha önce işlediği başka bir suçtan hapis cezasına ilişkin mahkûmiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’ın mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından 6 ay 20 gün hapis, 6 ay 20 gün gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1 maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemesinde,

5- Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan “fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin dikkate alınmamasında,

6- Dosya kapsamına göre eylemin gece vakti işlendiğine ilişkin bir beyan yahut delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Kanun'un 6/e maddesi kapsamında gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1- 3 No’lu kanun yararına bozma isteminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuyla ilgili olan kısmının incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 E., 2013/17 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu, 5271 sayılı CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; hükümlünün eylemine uyan TCK'nın 116/2 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle uzlaştırma yoluna gidilemeyeceğinden (BAKIRKÖY) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 22.03.2012 tarihli ve 1986/704 E., 1987/8 K. sayılı ek karara yönelik 3 no’lu kanun yararına bozma isteminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuyla ilgili olan kısmının REDDİNE,

2- 3 No’lu kanun yararına bozma isteminin mala zarar verme suçuyla ilgili olan kısmının ve 1, 2, 4, 5, 6 No’lu kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesinde;

a) Suç tarihi olan 08/08/1986 günü, müştekinin iş yerine kapıya zarar vermek suretiyle giren hükümlü ...’ın, iş yerinden bir miktar sigara ve parayı( çalınanların suç tarihindeki toplam değeri 1.500,000 TL) çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

b) 08/08/1969 doğumlu olup suçun işlendiği 08/08/1986 tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan hükümlü ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin 29.06.2005 tarihli ve 5377 sayılı Kanun'un 5. maddesiyle yapılan değişiklikten önceki haline göre yaş küçüklüğünden dolayı 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarında 1/3 oranında indirimler yapılması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

c) Suç tarihi olan 08/08/1986 günü, müştekinin iş yerine kapıya zarar vermek suretiyle giren hükümlü ...’ın, iş yerinden bir miktar sigara ve parayı( çalınanların suç tarihindeki toplam değeri 1.500,000 TL) çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçu ile aynı Kanun’un 116/2 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yanı sıra suç tarihi itibariyle soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı bulunan ve TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilerek,

uyarlama yargılaması öncesine ait belgelerin dosya içerisinde bulunmadığı ve şikayetin mevcut olup olmadığının dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

d) 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan hükümlü ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından belirlenen kısa süreli hapis cezalarının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

e) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan hükümlü ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

f) Dosya kapsamına göre eylemin gece vakti işlendiğine ilişkin bir beyan yahut delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nın 6/e maddesi kapsamında gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,