Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11545 K.2019/19019

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ..., ...’ın bozmadan sonra istinabe mahkemesinde 22/12/2014 tarihli duruşmada alınan ifadelerinde müdafi taleplerinin bulunmadığı gibi, zorunlu müdafii atanmasının da gerekli olmadığı halde, bozmadan önce kovuşturma sırasında zorunlu olarak atanan müdafi Av. ......(...)’nun kendisine tebliğ edilen 26/02/2015 tarihli kararı, temyiz etmiş ise de, atanan zorunlu müdafiinin, müdafiilik görevinin sona ermiş olduğu anlaşıldığından, temyize hakkı bulunmayan müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerininn incelenmesinde;

Yokluklarında verilen hükmün sanıklara 24/01/2019 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, gerekmediği halde sanıklara tekrar 18/02/2019 tarihinde yapılan tebligatın ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, usulüne uygun şekilde 24/01/2019 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal bir haftalık temyiz süresinden sonra 21/02/2019 günlü havale tarihinde temyiz eden sanıkların, süresinde olmayan temyiz istemlerinin, 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.