Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/11943 K.2020/1716

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılırken artırım oranının gösterilmemesi artırım miktarına göre 1/12 oranında artırım yapıldığının anlaşılması nedeniyle artırım oranının mahallinde ilavesi mümkün maddi hata kabul edilmiş, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b,143,35,31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 8 ay 20 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 7 ay 6 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 6 ay 6 gün hapis cezasına,

buna bağlı olarak TCK'nın 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında ise 4.320 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 3.720 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuklar hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,