Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12002 K.2020/2417

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezalarına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunması,