Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12208 K.2020/107

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekiye ait, üretime tahsis edilmiş bir alanda adet ve tahsis gereği açıkta bırakılan eşya niteliğindeki suça konu demirleri çalması şeklinde meydana gelen eyleminin, TCK'nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1.maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamında olmadığı belirlenmekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/428 Esas – 2015/93 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,