Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12217 K.2020/501

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümde sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı belirtildiği halde 1/2 oranında indirim yapıldığı ve sonraki uygulama ile sonuç cezanın doğru hesaplandığının anlaşılması karşısında 143. maddesi uyarınca indirim oranının 1/2 yerine 1/6 olarak sehven yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş,

sanığın Gaziosmanpaşa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/05/2013 tarih ve 2011/2043 E. 2013/450 K. sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan mahkumiyetinin TCK'nın 58/1-2-b madde ve fıkraları gereğince tekerrüre esas olması nedeniyle hükmolunan cezanın aynı maddenin 6.fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E.,

2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;