Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12472 K.2020/537

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, o yer Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 31/2. maddeleri gereğince tayin olunan cezadan aynı Kanun’un 62/1. maddesi uygulanarak 1/24 oranında indirim yapıldığı halde indirim oranı gösterilmemiş ise de mahallinde karara eklenmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.