Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12480 K.2020/553

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-12.02.2014 tarihli kolluk tutanağı, müşteki beyanları ve dosya kapsamına göre; müştekinin park halinde bulunan kamyonunun yakıt deposu kapağının kırılmasından sonra mazot çalındığı safhada kolluk görevlilerini görmesi üzerine kaçan sanığın kovalamaca sonucu yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-Çalınmaya çalışılan suça konu yakıtın bir kısmının da olay yeri ile sanığın üzerine dökülmesi ve bu şekilde mağdurun tasarruf olanağının da kaybolması nedeniyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı belirtilerek 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılırken 6 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 8 ay hapis cezasına, devamla aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle neticeten 5 ay hapis cezası yerine 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,