Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12670 K.2020/1843

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan ve kesin nitelikli adli para cezasına hükmedilmiş ise de, kasten yaralama suçunun yağma suçunun unsuru olması nedeniyle bu hükmün de temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Olay günü sanığın, kardeş olan müştekilerin birlikte ikamet ettiği konuta açık olan balkon kapısından girdiği ve müşteki Sinan’ın uyuduğu odada cebinde 5.000,00 TL para bulunan pantolonu aldığı sırada müştekinin uyandığını farketmesi üzerine pantolon ile birlikte kaçmaya başladığı, müşteki Sinan’ın da peşinden kovaladığı ve kardeşi müşteki Ümit’e seslendiği, müştekilerin sanığı mutfakta sıkıştırdığı ve aralarında boğuşma yaşandığı, sanığın da cebinden çıkardığı bıçak ile müştekileri yaraladığı,

müştekilerin sanığı güçlükle yakalayarak elindeki bıçağı ve pantolonu aldıklarını beyan ettikleri olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-d, 35. maddelerinde düzenlenen yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delilleri değerlendirme ve takdir yetkisinin ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,