Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/12682 K.2020/1852

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanığın, müştekiye ait iş yerinden kendi beyanına göre 300,00 TL civarında, müşteki beyanına göre 200,00 TL civarında bozuk parayı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, çalınan paranın değeri az olmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uygulanarak indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Sanığın, suçu yaşının küçük olması nedeniyle yargılaması ayrı yürütülen suça sürüklenen çocuk Halil İbrahim ARAR ile birlikte gerçekleştirdiğini beyan etmesi karşısında, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,