KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/13168 E., 2020/2494 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
365 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Dosya içeriği ve müştekinin aşamalardaki beyanına göre, olay günü gündüz saat 12.00 sıralarında müştekinin, bazı ev eşyalarını koyduğu ağılı civarında bir şahsın dolaştığını görmesi üzerine tanık Ramadan ile birlikte ağılına gittiği, sanık ... ile temyiz dışı sanık ...’ın müşteki ve tanığı görmesi üzerine at arabasıyla kaçmaya başladıkları, müşteki ve tanığın at arabasını durdurması üzerine sanık ...’in yaya olarak kaçtığı, temyiz dışı sanık ...’ın ise yakalandığı, at arabası üzerinde müştekinin ağılından çalınan 4 adet PVC kapının olduğu,
temyiz dışı sanık ... müştekiye sabahta sanık ... ile birlikte ağıla girdiklerini 1 adet soba ile 1 adet eski kasa televizyon aldıklarını beyan etmesi üzerine müşteki ağılını kontrol ettiğinde temyiz dışı sanık ...’ın dediği gibi 1 adet soba ile 1 adet eski kasa televizyonun ağılından çalındığını görüp durumu polise bildirdiği olayda, ağıldan sabahleyin çalınan 1 adet soba ile 1 adet eski kasa televizyon ile ilgili dava açıldığı ancak saat 12.00 sıralarında müştekinin ağılından çalınmaya teşebbüs edilen 4 adet PVC kapı ile ilgili dava açılmadığının anlaşılması karşısında,
4 adet PVC kapı hakkında iddianame ile dava açılması sağlanıp her iki dosyanın birleştirilerek 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi ve ayrıca müştekinin ağılından çalınan 1 adet soba ile 1 adet eski kasa televizyon hakkında sanık ...’in aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, temyiz dışı sanık ...’ın atfı cürüm niteliğinde beyanları dışında delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılıp sonucuna göre sanık ...’in hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/13168, K. 2020/2494, 12 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama