Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/13224 K.2020/1307

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 142/2-a maddesinin kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından yararlanılarak hırsızlık suçunun işlenmesi halini düzenlediği, bu durumun akli, bedensel veya ruhsal durumdan ileri gelmesi halinde uygulanabileceği, kendi isteğiyle alkol alarak sarhoş olan, otobüs durağındaki müştekinin cebinde bulunan cep telefonunu, sigaralarını ve parasını çalan sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-a maddesi gereğince hüküm kurulması,

her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamış. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.