KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/13777 E., 2019/18242 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Üst Cumhuriyet savcısının sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile mala zarar verme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra hükmü temyiz eden üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
II- Sanık ...’in annesinin temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık ...’in annesi tarafından imzalanarak sunulan ve herhangi bir kimlik tespiti bulunmayan 11/02/2015 havale tarihli temyiz dilekçesi ile karar temyiz edilmiş ise de, temyiz tarihi itibariyle sanık ...’in yaşının 18’den büyük olup, sanığın annesinin, sanığın vasisi olduğuna dair herhangi bir kararın dosya içerisinde bulunmadığı, UYAP’tan sanık ...’in nüfus kaydının incelenmesinde, vasiliğe ilişkin tek kararın sanık ...’in babası Mehmet Karademir’e ilişkin olduğu anlaşılmakla, temyiz tarihinde yasal temsilci sıfatı bulunmayan sanık ...’in annesinin sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan sanık ...’in annesinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
III- Sanık ...’in hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık ...’in savunmasında üzerine atılı suçları kabul etmediği, kolluk görevlilerince düzenlenen 02/12/2013 tarihli HTS inceleme tutanağında, sanık ... ile hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...’ın suç tarihinde Diyadin ilçesinde karşılıklı telefon görüşmesi yaptıkları ve cep telefonlarının Diyadin ilçesinden sinyal verdiği tespit edilmişse de, sanık ...’in cep telefonunun suç tarihinde Diyadin ilçesinde sinyal vermesinin ve sanığın Diyadin ilçesinde bulunmasının tek başına sanığın atılı suçları işlediği sonucunu doğurmayacağı, olay yerinden elde edilen parmak izlerinin sanık ...’in parmak izleri ile eşleşmediği hususu da gözetildiğinde,
sanık ...’in yüklenen suçlardan mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanık ...’in atılı suçlardan beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/13777, K. 2019/18242, 27 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama