Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/14133 K.2020/149

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının, sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin lehe ve aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların geceleyin şikayetçinin iş yerinin kapısının kilidini kırmak suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık olayında; sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında bu suç yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ...'in kovuşturma evresinde alınan ifadesinde üzerine atılı suçları işlemediğini savunduğu, diğer sanık ...'in aşamalarda alınan savunmalarında ise üzerine atılı suçları ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini beyan ettiği gözetildiğinde suça konu eşyaların müştekiye sanıklar tarafından teslim edildiğini gören ve kovuşturma evresinde dinlenen tanıklar ..., ... ve ...'un sanık ...’e ile de yüzleştirilerek teşhis yaptırılması ve suça konu malları iade eden şahsın sanık ... olup olmadığı konusunda yeniden dinlenilmelerinden sonra sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dosya kapsamı ve sanık ...'in ikrara yönelik beyanına göre; eylemin suç tarihinde saat 22:00-23:00 saatleri arasında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında eylemin gece vakti işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3- Sanık ... 'in aşamalarda alınan savunmalarında kardeşi ... ve müştekinin kardeşi ...'un kendisine hırsızlık yapıp yapmadığını sorduğunda pişmanlık göstererek ikrar edip çaldığı eşyaları iade ettiği ve müşteki ...'un 12/04/2013 tarihli oturumda alınan ifadesine göre zararının tamamının giderildiğini, bir zarar talebinin olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında müştekiden zararın hangi aşamada giderildiği sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekirken sanıkların bizzat pişmanlık göstermedikleri gerekçesiyle TCK'nın 168. maddesinin uygulanmaması,

4- Suça konu yerin işyeri olması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı kamu davası açılması karşısında gerekçeli kararın gerekçe bölümünde sanıkların işyerine girdikleri belirtildiği halde gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında eylemin konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu belirtilerek TCK'nın 116/2 maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1 maddesi gereğince sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi,

5- İddianamede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda, sanık ... hakkında TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden, sanık aleyhine olan TCK’nın 119/1-c. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,