Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/14295 K.2020/224

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/03/2008 gün ve 2007/127 Esas – 2008/328 Karar sayılı ilamında yer alan TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilip 25/03/2013 tarihinde kesinleşen 3 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2006 gün ve 2006/400- 1079 sayılı ilamına konu 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/03/2008 gün ve 2007/127 Esas – 2008/328 Karar sayılı ilamında yer alan TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilip 25/03/2013 tarihinde kesinleşen 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına,