Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/14717 K.2020/3969

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibari ile 5237 sayılı TCK'nın 160/1 maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle, kolluk biriminde katılana uzlaşma teklif edildiği, bu hususta 05.09.2014 tarihinde uzlaşma teklifi formu düzenlendiği, ancak sanığın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaşma sağlanamadığından, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/209 Esas, 2012/520 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde yazılı ''dolandırıcılık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının, yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki aynı Yasa'nın 262/1. maddesi uyarınca verilmiş erteli 3 ay hapis cezasını içeren İstanbul 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.11.2012 tarih ve 2010/3262 E.-2012/1394 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,