Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/1513 K.2019/11975

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurun kovuşturma aşamasında alınan beyanında suça konu eşyaların iş yerinin bulunduğu binanın duvarla çevrili üzeri sundurma gibi kapatılmış olan yerde bulunduğunu ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde belirtilen suça uyduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden ve sanığın olay günü kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine durdurulması sonucu yakalandığı dolayısıyla eylemin tamamlandığı anlaşıldığından tebliğnamenin bu hususları içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma yerine konut dokunulmazlığını bozma olarak yazılması ve TCK'nın 116/2-4. maddesi yerine 116/1-4. maddesi ile hükümlülük kararı verilmesi sonuca etkili görülmeyen ve mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2010 tarihli 2009/276 E. ve 2010/185 K. sayılı ilamı ile mahkumiyetine dair suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeni ile TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,