Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/2602 K.2019/13274

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tanık ...’ın 24/03/2015 tarihli duruşmada, “ 5-6 kişinin fabrika binasında demir aksamları kestiklerini gördüğünü, fabrika binasının etrafının sacdan duvarla çevrili olduğunu, giriş bölümünde bulunan kapının yerinde olmadığını’ beyan ettiği, sanığın da 10/06/2014 tarihli duruşmada “çöpün yanında bulunan naylon ve plastik malzemeleri aldıklarını” ifade ettiği anlaşılmakla, sanığın, hırsızlık yaptığı yerin, olay tarihi itibarıyla bina vasfında veya bir binanın eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, keşif yapılmak suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip,

sonucuna göre suça konu yerin bina veya eklentisi niteliğinde ise eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması, binanın eklentisi dahilinde bir yer olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 141/1 maddesinin uygulanması ve 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak,

uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,