Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3232 K.2019/7483

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında müşteki ... ve ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince tayin olunan temel cezalardan aynı Kanun’un 62/1. maddesi uygulanarak 1/6 oranında indirim yapıldığı halde indirim oranı gösterilmemiş ise de mahallinde karara eklenmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) ... ... hakkında müşteki ... ve ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuğun 22.12.1997 olup 12-15 yaş grubunda olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suçun işlendiği tarih olan 03/12/2012 ve 19/12/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,