Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4068 K.2019/15149

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 62. maddesinin, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK'nın 168/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkralarında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.