Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4331 K.2019/15016

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrür esas alınan Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/407 E. 2012/623 K. sayılı 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu,

CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2019 tarihli ek kararı ile tüm sonuçlarıyla birlikte düşürülmesine karar verildiği, bu nedenle tekerrüre esas alınmayacağı; ayrıca sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1144 Esas, 2010/268 Karar sayılı 20/05/2010 tarihinde kesinleşen 3 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin de TCK'nın 151/1. maddesinde yazılı mala zarar verme suçuna ait olduğu,

CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası bu suçun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında, öncelikle bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre, uzlaşma sağlanamaması halinde bu ilamın; uzlaşma sağlanıp düşme kararı verilmesi halinde ise sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/150 Esas, 2010/927 Karar sayılı 04/02/2011 tarihinde kesinleşen 3.600,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin esas alınarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.