Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4485 K.2019/14801

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

03.10.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 03.01.2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarih, 2012/522 - 2014/377 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının suç tarihi olan 03.10.2013 tarihinden sonra 12/09/2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak adli sicil kaydında yer alan ilamlardan Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2011 tarihli, 2010/585-2010/372 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden,