KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/4590 E., 2019/10603 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2009 tarihli ve 2005/773 esas, 2009/302 sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 15.09.2009 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 16.09.2010 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunan KDZ.
Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2012 tarihli, 2011/82 Esas ve 2012/556 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı, UYAP kayıtlarının incelenmesinde, sanığın KDZ.
Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2013 tarihli ve 2013/163 esas, 2013/312 sayılı mahkumiyet kararı ile 22.04.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın gece vakti, müştekiye ait, sokak üzerinde park halinde bulunan kapısı açık otomobili düz kontak yaparak çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı Kanun'un 491/1. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143/1 maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 3 yıl 7 ay 7 günlük durma süresi de çıkartılarak) 09/03/2005 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/4590, K. 2019/10603, 13 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama