KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/5020 E., 2019/17629 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- S. sürüklenen çocuklar
- ..., ..., ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,
a) Suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda üzerlerine atılı hırsızlık suçunu işlemedikleri yönündeki savunmalarının aksine, suça sürüklenen çocuk ...’ın hırsızlık suçunu birlikte işledikleri şeklinde, suç atma niteliğindeki soyut beyanları dışında delil bulunmamakta ise de; suça sürüklenen çocuk ... tarafından gece vakti getirilen suça konu motosikletin suça sürüklenen çocuk ...’ün ikametinin kömürlüğünde birlikte parçaladıkları dosya kapsamında bulunan delillerle sabit olduğundan ve suç eşyası olduğunu bilebilecek durumda oldukları nazara alınarak, ek savunma hakkı da verilmek suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan ve üst sınırı 3 yıl hapis ve adli para cezasını gerektiren TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/5020, K. 2019/17629, 12 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama